Jak korzystać z pluginów na Magic Chapters

Wtyczki pozwalają Ci kierować tym, jak AI tworzy historie, obrazy i propozycje dalszego ciągu. Dzięki nim określasz nastrój, strukturę, zasady świata i reguły twórcze, by efekty były spójniejsze i lepiej dopasowane do Twojej wizji.

Możesz przypisać wtyczki do całego konta lub do wybranych pakietów pisarskich. Kilka wtyczek może działać jednocześnie, o ile ich zasady się nie wykluczają. Twórz i instaluj ich tyle, ile chcesz. Na koncie Free możesz włączyć maksymalnie 2 wtyczek na rozdział, a na koncie Premium — 15.

Co potrafią wtyczki?

1. Ustal zasady opowiadania

Nadaj historii odpowiednie tempo, strukturę i napięcie. Ustal też zasady, których AI ma przestrzegać w każdym rozdziale.

Jeśli chcesz określić brzmienie prozy, użyj zamiast tego stylu pisania. To w nim ustawiasz rytm zdań, słownictwo, obrazowość i sposób mówienia postaci. Do każdego rozdziału wybierasz jeden styl; zanim zdecydujesz, możesz przeczytać przykładowy fragment. Styl pisania ma pierwszeństwo przed ogólnymi wskazówkami dotyczącymi prozy. Przeczytaj Jak skonfigurować styl pisania.

Przykłady:

• Zaczynaj każdy rozdział w środku sceny. Nigdy nie otwieraj go przebudzeniem postaci ani opisem pogody.
• Utrzymuj szybkie tempo: żadna scena nie może zajmować więcej niż jedną trzecią rozdziału, a każda musi coś zmieniać w życiu postaci.
• Kończ każdy rozdział pytaniem lub decyzją, które pozostają bez odpowiedzi.
• Buduj romantyczne napięcie powoli. Niech postacie odsłaniają uczucia stopniowo, a w dialogach zachowują powściągliwość.

2. Określ granice i preferencje

Za pomocą wtyczek wskaż AI, czego ma unikać, a co podkreślać — zarówno w treści, jak i w tonie. Dzięki temu efekty pozostaną wierne Twojej wizji.

Przykłady:

• Postacie nie powinny kłamać, chyba że wyraźnie kieruje nimi strach, poczucie winy lub chęć ochrony kogoś.
• Nie wspominaj o współczesnej technologii. Świat powinien sprawiać wrażenie ponadczasowego lub pochodzić z epoki przedindustrialnej.
• Unikaj komicznych przerywników. Niech historia pozostanie realistyczna i pełna emocjonalnego ciężaru.

3. Zbuduj własny świat fantasy

Wtyczki przechowują zasady świata, więc nie musisz powtarzać ich za każdym razem. Opisz gatunki, strukturę społeczną, system magii, geografię lub tło historyczne.

Przykłady:

• Magia jest dostępna tylko dla określonych rodów. Zaklęcia trzeba recytować w języku starosylwańskim. Technologia pozostaje na poziomie XVIII wieku.
• Świat ma trzy księżyce, a częste burze słoneczne zakłócają komunikację. Wpływają też na nastrój i zachowanie wrażliwych postaci.
• Znanych jest pięć rozumnych gatunków. Elari porozumiewają się za pomocą zapachów i fizycznie nie potrafią kłamać. Polityka opiera się na porozumieniach kodowanych zapachem.
• Religia odgrywa kluczową rolę. Większość postaci podąża Drogą Milczenia, która zabrania mówić przed wschodem słońca.

4. Pokieruj tworzeniem obrazów

Zdecyduj, co AI ma podkreślać w opisach do generowania obrazów — od szczegółów wyglądu postaci po scenerię.

Przykłady:

• Postacie powinny wyglądać nieco eterycznie: świetliste oczy, zwiewne szaty i miękkie, złote światło w tle.
• Zamki powinny być monumentalne i pradawne, ze strzelistymi wieżami i unoszącymi się platformami — jak na ilustracjach koncepcyjnych high fantasy.
• W nocnych scenach stosuj głębokie kolory: blask księżyca, świecący mech i zaklęte rzeki.
• Stroje powinny nawiązywać do barokowej estetyki wyższych sfer: bogate hafty, wyraziste fasony i biżuteria pełna symboli.

5. Otrzymuj trafniejsze pomysły na dalszy ciąg

Na końcu każdego rozdziału wtyczki pomagają AI proponować dalszy ciąg dopasowany do tonu i tempa Twojej historii.

Przykłady:

• Skup się na emocjonalnych punktach zwrotnych. Unikaj nagłych zwrotów akcji, jeśli nic ich wcześniej nie zapowiadało.
• Nadal buduj romantyczne napięcie, ale nie rozładowuj go zbyt wcześnie. Nie wprowadzaj nowych postaci w środku wątku.
• Zanim wrócisz do akcji, daj postaciom chwilę na zadumę i refleksję.
• Następny rozdział powinien zacząć się w nowym miejscu i pokazać konsekwencje ostatnich decyzji.

6. Zachowaj spójność między historiami

Stosuj wtyczki w wielu historiach lub całych pakietach pisarskich, by zachować spójny ton, zasady i logikę świata. To szczególnie przydatne w długich projektach i historiach osadzonych we wspólnym uniwersum.

Fakty zapisuj w profilach, a zasady — we wtyczkach. Szczegóły dotyczące konkretnej postaci lub miejsca umieść w ich profilach. AI odczytuje pole Tło postaci i pole Opis miejsca w każdym rozdziale, w którym się pojawiają. Wtyczek używaj do zasad obowiązujących w całym świecie lub we wszystkich historiach.

Przykłady:

• Każda postać wypowiada się oficjalnie w miejscach publicznych, a swobodniej mówi dopiero na osobności.
• Podróż między miastami trwa dni, nigdy godziny. Postacie nie mogą dotrzeć na miejsce w tej samej scenie, w której wyruszyły.
• Wtyczka opisująca wewnętrzne zasady multiwersum, w którym rozgrywa się kilka historii.

7. Zdecyduj, co zapamiętuje AI (wtyczki pamięci)

Wtyczki pamięci pozwalają Ci określić, jak AI buduje kontekst między rozdziałami. Nie musisz liczyć na to, że zapamięta właściwe szczegóły — wskaż, które rodzaje informacji ma traktować priorytetowo i przenosić dalej.

To szczególnie przydatne w długich historiach, w których liczy się ciągłość: co postacie mają na sobie, gdzie są, co wiedzą i jak z czasem zmieniają się ich relacje.

Wtyczka pamięci mówi AI, co ma śledzić. Nie służy do przechowywania faktów. Jeśli AI ma wiedzieć, że coś wydarzyło się w przeszłości postaci, wpisz to w jej polu Tło. Instrukcja „pamiętaj, że Lena kiedyś mieszkała w Paryżu” we wtyczce pamięci nie dociera do AI piszącego rozdział. Wpis „Lena mieszkała w Paryżu przez trzy lata i wciąż za nim tęskni” w polu Tło — tak, w każdym rozdziale.

Czym wtyczki pamięci różnią się od pozostałych?

• Po zainstalowaniu — na całym koncie lub w pakiecie pisarskim — działają automatycznie. Nie trzeba ich osobno włączać, jak wtyczek Generatora historii.
• Kierują AI, które tworzy streszczenia i kontekst między rozdziałami, a nie tym, które pisze ich treść.
• Nie wpływają na pierwszy rozdział historii, bo nie ma jeszcze żadnych informacji do przeniesienia dalej. Ich działanie zauważysz dopiero od drugiego rozdziału.

Przykłady:

• Zawsze szczegółowo opisuj, co postacie mają na sobie.
• Śledź, gdzie rozgrywa się każda scena i gdzie znajdują się postacie na końcu rozdziału.
• Zapamiętuj prywatne żarty i powracające zwroty postaci, a potem do nich nawiązuj.
• Śledź zmiany emocji i ważne etapy w relacjach.
• Notuj obrażenia, zmiany fizyczne i nowe elementy wyglądu, a potem uwzględniaj je w kolejnych rozdziałach.
• Śledź daty, pory dnia, pogodę i pory roku między rozdziałami.
• Notuj, kto co komu powiedział — to przydatne przy sekretach, kłamstwach i informacjach, które nie są wszystkim znane.

Warto wiedzieć: Wtyczki pamięci pomagają AI ustalać priorytety, ale nie są bazą danych. AI będzie starać się przestrzegać Twoich wskazówek i zwykle dobrze sobie z tym radzi, jednak w bardzo długich lub złożonych historiach pewne szczegóły mogą mu umknąć. Jeśli konkretny fakt jest kluczowy, zapisz go przede wszystkim w profilu postaci lub miejsca. Jeśli chodzi o zasadę, a nie fakt, najlepiej użyć wtyczki Generatora historii — jej instrukcje trafiają bezpośrednio do AI piszącego tekst.

Chcesz, żeby AI uwzględniło pełną treść konkretnego rozdziału? Przywołaj go w Prompcie za pomocą @chapter. Podczas pisania AI przeczyta wtedy cały rozdział, łącznie z dokładnym brzmieniem zdań i drobnymi szczegółami. Zobacz Jak odwoływać się do rozdziałów w Prompcie.

Na początek: Zacznij od jednej lub dwóch prostych instrukcji i sprawdź, jak wpłyną na kilka kolejnych rozdziałów. Później zawsze możesz je dopracować lub dodać nowe.

Jak utworzyć wtyczkę

1. Przejdź do sekcji Wtyczki w panelu użytkownika.
2. Kliknij „Utwórz nową wtyczkę”.
3. Wpisz nazwę i wybierz typ modyfikacji, czyli obszar, na który ma wpływać wtyczka:
   • Generator historii
   • Generator obrazów
   • Pomysły na dalszy ciąg
   • Pamięć
4. Napisz instrukcje prostym językiem.
5. W sekcji Instalacja wybierz, gdzie wtyczka ma być dostępna: Nigdzie, Globalnie lub W konkretnym pakiecie pisarskim. Następnie kliknij Utwórz. (Jeśli później ustawisz lokalizację wtyczki na „Nigdzie”, odinstalujesz ją.)

Wskazówki, jak uzyskać najlepsze efekty

• Pisz w trybie rozkazującym. Mów AI, co ma robić: „Śledź obrażenia postaci między rozdziałami” działa lepiej niż „Dobrze by było, gdyby obrażenia były zapamiętywane”.
• Zamiast ogólników podawaj konkretne instrukcje, które AI może zastosować.
• Łącz powiązane zasady w jednej wtyczce (np. dotyczące świata, tempa lub zachowania postaci). Brzmienie prozy określaj w stylu pisania.
• Wypróbuj różne zestawy wtyczek i sprawdź efekty, by zobaczyć, co poprawia spójność.
• Nie przeładowuj wtyczek. Jeśli chcesz osiągnąć dwa zupełnie różne cele, lepiej utworzyć osobną wtyczkę dla każdego z nich.